Muzyka starożytna: muzyka kultów i uroczystości, w której jedno prawo wydawało się kanoniczne —jedność słowa, dźwięku i tańca. Szkoda, żal właściwie, że tak niewiele z niej zostało, zaledwie kilkanaście zabytków muzycznych i szereg mało dla nas czytelnych traktatów teoretycznych. A przecież to w owej epoce z pustej pentatoniki wykształciła się bogata interwalowo heptatonika i pojawiły się metodycznie ułożone system) tonalne, które w przetworzonych formach będą decydowały o rozwoju języka dźwiękowego. Jak trudno wyobrazić sobie muzykę grecką! Wie­my, że najpierw ściśle łączyła się z formami literackimi, takimi jak epika, liryka czy dramat, przeżywającymi wówczas swoje apogeum w wielkiej sztuce wybitnych greckich twórców, od Homera aż po Eurypidesa i Arystofanesa. Później oderwała się od słowa, a także od mimiki i tańca. Sporo też wiemy o instrumentach, ale czy ta wiedza może nas zaprowa­dzić do muzyki? W sumie muzykę grecką możemy szeroko opisywać, nie potrafimy jej wszakże odtworzyć. Stąd tak wiele wypada nam wiedzieć o greckiej teorii, przynajmniej o niej.